Pieter Lakeman

De commissie hoort in het kader van het onderzoek naar de DSB een aantal personen.
Hieronder wordt in het kort aangegeven hoe de gang van zaken tijdens het horen zal zijn.

1. Het gesprek is vertrouwelijk. Er is geen publiek of pers aanwezig.
2. De uitnodiging is persoonlijk, en geldt uitsluitend de uitgenodigde.
3. In het belang van de vertrouwelijkheid wordt in beginsel niemand toegelaten naast de te horen persoon, de leden van de commissie en de secretariële ondersteuning.
4. Het gesprek wordt op de band opgenomen. De band dient uitsluitend als bron voor het maken van het verslag en wordt daarna vernietigd. De geluidsbanden komen dus niet in het archief terecht en kunnen later ook niet opgevraagd worden;
5. Van het gesprek wordt een verslag gemaakt dat aan de betrokkene wordt toegezonden.
Afgezien van stilistische verbeteringen kunnen daarin geen veranderingen worden aangebracht die niet sporen met de gesproken tekst. Wel bestaat de gelegenheid om opmerkingen toe te voegen. Indien men bij nader inzien iets anders had willen zeggen, of zich iets anders herinnert of wil toevoegen, dan is een aanvulling van die strekking mogelijk.
6. De verslagen worden niet openbaar gemaakt en niet als bijlage bij het rapport van de commissie gevoegd. Zij worden na afloop van het werk van de commissie overgebracht naar het departementale archief van het ministerie van Financiën.
7. Het is niet uitgesloten dat derden met een beroep op de Wet openbaarheid van bestuur inzage vragen in de verslagen. De rechter zal daar eventueel over oordelen. Omdat het werk van de commissie grotendeels onder de geheimhoudingsplicht van artikel 1:42 Wet financieel toezicht valt, is te verwachten dat de rechter geen toestemming zal geven. Het is echter niet geheel zeker hoever de reikwijdte van deze bepaling strekt. Wel is het de vaste lijn van de rechter dat hij geen inzage toestaat in die (delen van) verslagen die de rechtspositie van betrokkene negatief kunnen beïnvloeden. Uitspraken tijdens het horen kunnen dus niet worden opgevraagd om vervolgens tegen de betrokkene te worden gebruikt, bijvoorbeeld in een procedure.